Veelgestelde vragen
Moet ik een eigen bijdrage betalen voor medicatie?
Door overheidsbeleid ten aanzien van de vergoeding van medicijnen komt het regelmatig voor dat bepaalde medicijnen gedeeltelijk of geheel door de patiënt zelf moeten worden betaald. In geval van (bij)betaling vragen wij u om contant af te rekenen. Houdt hiermee rekening bij een bezoek aan de apotheek.
Waar kan ik terecht in de avonden en weekenden?
Buiten de openingstijden is onze praktijk gesloten. Indien noodzakelijk wordt u geholpen door de Huisartsenspoedpost, telefoon: 088 - 130 96 20, lees hier meer >
Waarneming apotheek wanneer de praktijk gesloten is: Service Apotheek Woerden, Rubensstraat 54 in Woerden, telefoon: 0348 - 500294.
Heb ik een verwijsbrief nodig voor een specialist?
Ja, als u wordt verwezen naar een specialist, maakt de huisarts altijd een verwijsbrief voor u klaar. Het is de bedoeling dat u deze brief meeneemt naar de betreffende specialist. Vergeet daarom niet deze brief bij de praktijk af te halen!
Moet ik nuchter zijn voor bloedafname?
Soms moet u nuchter komen voor een onderzoek (bloedafname). Dit betekent dat u vanaf 12.00 uur de avond vóór de bloedafname of urineproductie niet meer mag eten. Water drinken of thee zonder suiker is toegestaan.
Mag ik dagelijks paracetamol slikken bij (hoofd)pijn?
Paracetamol kan in het algemeen zonder bezwaar worden gebruikt bij hoofdpijn en veroorzaakt in de gebruikelijke dosering, bij volwassenen maximaal 6 tabletten van 500 mg per dag, weinig bijwerkingen. Bij regelmatig gebruik van paracetamol kan echter medicijnafhankelijke hoofdpijn ontstaan. Door het dagelijks of frequent gebruik van paracetamol, maar ook van andere pijnstillers, raakt het lichaam aan de pijnstilling gewend. Door deze gewenning zal hoofdpijn ontstaan als er geen pijnstillers worden ingenomen. Ook de werking kan minder worden waardoor steeds meer pijnstillers nodig zijn. In een keer stoppen met het innemen van pijnstillers is de enige mogelijkheid deze medicijnafhankelijke hoofdpijn te laten verdwijnen. Eenvoudig is dat echter niet. De hoofdpijn kan de eerste twee weken zelfs tijdelijk erger worden. Uiteindelijk zal hij echter veel minder worden en mogelijk zelfs helemaal verdwijnen.
Ik denk dat ik een blaasontsteking heb, wat kan ik daar aan doen?
Kan ik ook naar de huisarts bij kiespijn?
Zeker buiten kantooruren worden huisartsen nogal eens geconfronteerd met vragen over tandheelkundige problemen. Niet de huisarts maar de tandarts is de aangewezen persoon deze vragen te beantwoorden. Al kost het soms wat moeite, ook tandartsen zijn 24 uur per dag bereikbaar. Voor gewone pijnstilling heeft u overigens geen tandarts of huisarts nodig. U kunt daarvoor ook terecht bij apotheek of drogist.
Heb ik een verwijzing nodig voor de fysiotherapeut?
Sinds 1 januari 2006 is er geen verwijzing door een arts meer nodig voor een bezoek aan de fysiotherapeut. In de meeste gevallen is die ook niet nodig: als u weer eens last van uw rug of uw nek hebt is het alleen maar omslachtig als u eerst bij de huisarts langs moet. Echter houdt er rekening mee dat achter uw klacht ook een ernstiger kwaal schuil kan gaan: rugpijn kan bijvoorbeeld ook veroorzaakt worden door uitzaaiingen van een kwaadaardig gezwel. Daarom is het verstandig om, als u een klacht hebt die nieuw is, of die u niet kunt verklaren, toch eerst even bij uw arts langs te gaan. Overigens: ook de fysiotherapeut zal u, als hij niet zeker is over de oorzaak van uw klacht, vragen eerst bij uw arts langs te gaan om een ernstige kwaal uit te laten sluiten. Pas als dat gebeurd is zal hij aan de behandeling beginnen.
Ik ben maar zo moe, wat kan er aan de hand zijn?
Vermoeidheid is een veel voorkomende klacht die veel oorzaken kan hebben. Een lichamelijke oorzaak wordt slechts in een minderheid van de gevallen gevonden. Vaker is de oorzaak gelegen in overbelasting, psychosociale problemen, depressies en dergelijke. Ernstige bloedarmoede kan vermoeidheid veroorzaken, maar bijna altijd zijn er dan ook andere klachten en verschijnselen zoals kortademigheid en duizeligheid, vooral bij het overeind komen. Vaak is voor moeheid echter geen duidelijke oorzaak te vinden. Ook lichamelijk - en laboratoriumonderzoek brengt dan geen afwijkingen aan het licht. Uiteraard zijn er wel een aantal ziekten die gepaard kunnen gaan met moeheid. Voorbeelden hiervan zijn bloedarmoede, suikerziekte, een trage schildklierfunctie, de ziekte van Pfeiffer of hartfalen. Naast moeheid zijn er dan meestal ook andere opvallende symptomen aanwezig zoals bleekheid bij bloedarmoede, dorst en veel plassen bij suikerziekte, gewichtstoename bij een trage schildklierfunctie, keelpijn en koorts bij de ziekte van Pfeiffer en benauwdheid tijdens inspanning of vocht vasthouden in de onderbenen bij hartfalen. Een enkele keer kan moeheid een verschijnsel zijn van een ernstige ziekte zoals een kwaadaardige afwijking. Maar ook dan staat de moeheid meestal niet op zichzelf maar is er ook sprake van andere verschijnselen zoals een verminderde eetlust of afvallen.
Wat is een te hoge bloeddruk en wat veroorzaakt het?
De bloeddruk wordt uitgedrukt in twee getallen, bij voorbeeld 130/70. Het getal 130 geeft de bovendruk aan. Dat is de druk in de bloedvaten wanneer het hart samentrekt. 70 is de onderdruk, dat is de druk in de bloedvaten wanneer het hart zich ontspant en gevuld wordt met bloed. De bloeddruk bij één persoon kan nogal wisselen. Een meting is dan ook niet voldoende om vast te stellen of u een hoge bloeddruk heeft. Een gemiddelde bovendruk lager dan 140 en een onderdruk lager dan 90 is normaal. Bij een hogere druk wordt gesproken over hoge bloeddruk of hypertensie. Ofschoon veel mensen denken dat een hoge bloeddruk allerlei klachten kan veroorzaken is dat in het algemeen niet zo. Alleen, een zeldzaam voorkomende, zeer hoge bloeddruk (met een onderdruk hoger dan 130) kan gepaard gaan met hoofdpijn. Meestal is voor een te hoge bloeddruk geen oorzaak te vinden. Hoge bloeddruk is geen ziekte op zichzelf maar wel een risicofactor voor hart- en vaatziekten. Dat betekent dat de kans op een hart- en vaatziekte groter is bij iemand die hoge bloeddruk heeft. Naast hoge bloeddruk zijn er nog een aantal andere risicofactoren die de kans op een hart- en vaatziekte vergroten. De belangrijkste zijn: roken, een te hoog cholesterolgehalte en suikerziekte.
Wat kan ik doen tegen hooikoorts?
Hooikoorts is een allergische reactie van de slijmvliezen van de ogen, de neus, de keel en soms de longen op stuifmeelkorrels (pollen). De meest voorkomende pollenallergie is de graspollenallergie. Deze allergie treedt op in de lente en vroeg in de zomer. Geneesmiddelen tegen pollenallergie zijn onder te verdelen in twee groepen: -anti-allergie middelen om in te nemen, de zogenaamde antihistaminica -lokale anti-allergie middelen in de vorm van neussprays en oogdruppels Anti-allergiemiddelen om in te nemen zijn werkzaam op alle plaatsen in het lichaam waar een allergische reactie optreedt, dus in de ogen, de neus, de keel en de longen. Een aantal van deze middelen is vrij verkrijgbaar bij drogist en apotheek. Een ander aantal is alleen op recept verkrijgbaar. De werking van de slikbare antihistaminica verschilt onderling niet veel. Het is wel mogelijk dat het ene middel bij de individuele patient beter werkt dan het andere. Ze kunnen zo nodig worden gebruikt. De lokale anti-allergiemiddelen zijn weer onder te verdelen in drie groepen: -lokale antihistaminica in neussprays en oogdruppels, deze kunnen zo nodig gebruikt worden -cromonen in neussprays en oogdruppels, deze moeten dagelijks gebruikt worden -corticosteroiden in neussprays, deze moeten ook dagelijks gebruikt worden Deze laatste groep is alleen op recept verkrijgbaar. Neussprays kunnen ook een gunstig effect hebben op oogklachten. Bij de huisarts heeft u dus een grotere keus uit de diverse middelen tegen hooikoorts maar niet altijd een betere.
Wat kan ik doen tegen een bloedneus?
De fragiele bloedvaatjes in de neus zijn kwetsbaar en kunnen gemakkelijk beschadigen. Beschadigingen kunnen eerder optreden tijdens een verkoudheid of verblijf in droge lucht of door bij voorbeeld peuteren in de neus, een klap op de neus, door hard snuiten, door iets in de neus te stoppen of gewoon spontaan en zonder duidelijke oorzaak. Bij een bloeding uit de neus kunt u het beste de neus eerst stevig snuiten en daarna het zachte gedeelte aan de voorkant van de neus tenminste 10 minuten dichtdrukken. U houdt daarbij het hoofd iets voorover gebogen en ademt rustig door de mond. Meestal stopt de bloeding hierdoor. Om een bloedneus te voorkomen is het raadzaam niet meer in uw neus te peuteren en voorzichtig te snuiten. Overleg met de huisarts is zinvol indien het bloeden niet stopt, bij het gebruik van bloedverdunnende medicijnen en als niet meer peuteren en voorzichtig snuiten niet helpt.
Ik voel me de laatste tijd somber en depressief, zijn daar medicijnen voor?
Het gaat erom wat voor somberheid het is. We hebben allemaal wel eens een sombere bui. We balen flink, maar na een paar uur, of als het tegenzit na een paar dagen is dat weer over. Voor zo'n "gewone" somberheid bestaan geen medicijnen. Dat hoort gewoon bij het leven. Als de somberheid een ziekelijke vorm aanneemt, dan spreken we van een depressie. De sombere bui moet dan minimaal twee weken duren. Er is sprake van interesseverlies, je kunt niet meer genieten van de dingen. De toekomst oogt somber, je hebt een lage eigendunk. Het concentreren is moeilijk, de gedachten gaan traag. Je denkt aan de dood, in ernstige gevallen zou je willen dat je dood was. Slapen is een probleem, je bent vaak vroeg wakker, maar overdag ben je de hele dag moe. De eetlust is veranderd: je eet veel, of juist heel weinig. Je hebt helemaal geen zin in sex meer. Niet alle van deze verschijnselen hoeven aanwezig te zijn om de diagnose "depressie" te kunnen stellen. Er zijn verschillende manieren om een depressie de baas te worden. Een combinatie daarvan werkt vaak het beste: Zorg voor een gezond dagritme: sta bijtijds op, zorg dat je iedere dag wat te doen hebt. Zorg voor voldoende lichaamsbeweging. Daarnaast helpt praten. Met de huisarts, een maatschappelijk werker, of een psychiater of psycholoog. In de gesprekken probeer je de oorzaak van je sombere bui te achterhalen. Ook kun je leren sombere gedachten een positieve kant op te sturen. Daarnaast kunnen medicijnen helpen, de zogenaamde antidepressiva. Er bestaan verschillende soorten van. In 70% van de gevallen helpen ze de sombere stemming te verdrijven. Nadeel ervan is dat het een tijdje duurt voor ze werken: ze hebben een inwerktijd van ongeveer een maand. Als ze aanslaan moet je er niet te snel mee stoppen. Deskundigen adviseren er minimaal een half jaar mee door te gaan, gerekend vanaf het moment dat het herstel is begonnen.
Is het verstandig me ieder jaar te laten onderzoeken?
Een preventief periodiek algemeen onderzoek bij mensen zonder klachten levert vrijwel nooit iets bijzonders op, en is dus zinloos. Daar is veel onderzoek naar gedaan. Het heeft zelfs nadelen: het geeft schijnzekerheid. Want u kunt iets onder de leden hebben wat bij een algemeen onderzoek niet wordt opgemerkt. Of u kunt een maand na het onderzoek toch een ziekte krijgen. Of er worden bij onderzoek onduidelijke afwijkingen gevonden waarvoor ingrijpender nader onderzoek nodig is, met alle risico's van dien. Meestal blijkt er dan toch niets aan de hand te zijn. Dit alles wil niet zeggen dat preventief onderzoek geen zin heeft. Integendeel, maar het moet gericht plaatsvinden, binnen bepaalde risicogroepen. Zo is het wel zinvol om elke vijf jaar een uitstrijkje te laten maken door vrouwen tussen de dertig en vijftig jaar. Regelmatig onderzoek van de borsten, met mammografie, is zinvol bij vrouwen die familieleden hebben in de eerste graad (moeder, zuster), die lijden aan borstkanker, en ook bij vrouwen boven de vijftig jaar. Boven de vijftig jaar is het ook zinnig om om de paar jaar de bloeddruk te laten controleren, evenals de bloedsuiker. Bloedsuikercontrole is vooral zinvol in geval van overgewicht, als in de zwangerschap de bloedsuiker verhoogd was, en als u familieleden hebt in de eerste graad die aan "ouderdomsdiabetes" lijden. Dus: geen regelmatige "check-ups", maar wel gericht preventief onderzoek binnen bepaalde risicogroepen.
Mag mijn kind naar school met krentenbaard?
Een krentenbaard of impetigo is een besmettelijke, bacteriële huidinfectie die meestal rond de mond of neus of op de kin ontstaat. Vandaar de naam krentenbaard. Ook op andere plaatsen op het lichaam kan een krentenbaard voorkomen. Meestal zijn het kinderen die er last van hebben. Een krentenbaard is erg besmettelijk, voor de eigen huid maar ook voor de huid van anderen. Op kinderdagverblijven en kleuterscholen is men er daarom nogal eens huiverig voor kinderen met een krentenbaard toe te laten. Eigenlijk is daar geen goede reden voor. Kinderen die zich goed voelen mogen gerust naar dagverblijf of school. Als behandeling kan bij beperkte afwijkingen zinkolie op de huid worden gesmeerd. De nagels moeten worden geknipt en de handen regelmatig gewassen. Bij grotere of zich uitbreidende afwijkingen kan de huisarts een antibioticum voorschrijven in smeerbare of slikbare vorm.
Mijn kind heeft boven de 39 graden koorts, kan dat kwaad?
Koorts is één van de mechanismen van het lichaam om infecties te overwinnen, want virussen en bacteriën overleven minder goed bij hogere temperatuur. Het lichaam verdraagt koorts, ook hoge koorts, goed, en het is niet nodig een koortsverlagend middel, zoals paracetamol toe te dienen. De veroorzaker is meestal een onschuldig virus dat na een paar dagen uit het lichaam verdreven is. Dus, als het kind hoge koorts heeft, een beetje hangerig is, slecht eet, veel slaapt, maar niet ernstig ziek is, dan kunt u dat gerust een dag of drie aanzien. Spoor het aan om extra te drinken, geef zonodig paracetamol als het zich naar voelt. Neemt de koorts na 3 dagen niet af, dan is het verstandig uw kind door de huisarts te laten nakijken. Maar soms kan de ziekte die de koorts veroorzaakt wel gevaarlijk zijn. Denk aan een longontsteking of een hersenvliesontsteking. Als het kind suf wordt, snel ademt, veel braakt, vlekjes krijgt of andere verschijnselen vertoont die u niet vertrouwt moet u altijd een arts raadplegen.
Mag mijn kind naar buiten bij koorts?
Kleine kinderen hebben gauw koorts: bij een goede verkoudheid zitten ze al gauw op 40 graden koorts. Koorts is één van de mechanismen die het lichaam gebruikt om ziektekiemen te overwinnen. Bacteriën en virussen groeien slechter bij hogere temperatuur. Een kind met koorts heeft rust nodig, u moet er niet langdurig mee gaan reizen. Van de andere kant: het mag gerust naar buiten. Bijvoorbeeld om het naar de oppas te brengen, of om naar de dokter te gaan. Houd wel rekening met de buitentemperatuur: als het koud is moet u het lekker inpakken. Als het warm is moet u het dun kleden zodat het zijn warmte kwijt kan. Als het mooi weer is is er geen enkel bezwaar tegen dat het in de tuin speelt of ligt. Houd het dan wel uit de zon.
Is een koortsstuip gevaarlijk?
Koortsstuipen komen nogal eens voor. Het zijn een soort epileptische aanvallen: het kind raakt buiten westen, draait de ogen weg, de armpjes en benen worden stijf of vertonen schokkende bewegingen. Na een paar minuten houdt dat op, en dan lijkt het in een diepe slaap waaruit het niet te wekken is. Na een tijdje wordt het wakker, en is er niet veel meer aan de hand. Voor een ouder die het nooit eerder meegemaakt heeft is het heel eng om te zien. Je schrikt enorm en denkt dat er op zijn minst iets heel ernstigs aan de hand is. Koortsstuipen komen voor bij kinderen tussen de 3 maanden en vijf jaar. Ze ontstaan als het kind koorts krijgt en de temperatuur aan het stijgen is. Kinderen die eenmaal een koortsstuip gehad hebben krijgen het later tijdens een nieuwe koortsperiode vaak weer. Een gewone koortsstuip is niet gevaarlijk. Zorg dat het kind zich niet kan verslikken en goed kan blijven ademen. Controleer daarom of het iets in de mond heeft en leg het daarna op de zij. Raak niet in paniek en wacht rustig af. Bel de dokter. Als die komt ligt het kind meestal rustig te slapen. De dokter zal het kind nakijken. Want meestal is de oorzaak een gewone "griep" of verkoudheid met koorts, maar soms schuilt er een ernstiger ziekte achter. Bij hersenvliesontsteking kun je bijvoorbeeld ook stuipen krijgen. Als de dokter geen bijzonderheden vindt zijn geen verdere maatregelen nodig. Paracetamol geven tegen de koorts is niet verstandig. Daardoor gaat de temperatuur schommelen waardoor makkelijk nieuwe aanvallen kunnen ontstaan. Soms heeft een koortsstuip een afwijkend beloop, en dan is nader onderzoek door de kinderarts nodig. Bijvoorbeeld als de krampen langer dan 5 minuten aanhouden, als het kind jonger is dan 3 maanden of ouder dan vijf jaar, als het tijdens dezelfde koortsperiode voor de tweede keer een aanval krijgt.
Mijn kind eet slecht, wat nu?
Kinderen tussen 1 en 3 jaar eten vaak slecht, soms tot wanhoop van de ouders. Die halen van alles uit om toch maar een paar hapjes naar binnen te krijgen: spelletjes (hapje voor oma), beloningen, bestraffen, en het werkt niet. Integendeel: hoe meer aandacht aan het eten besteed wordt, hoe moeizamer het lijkt te gaan. Wat is het geval: kinderen van anderhalf beginnen te ontdekken dat ze een eigen willetje hebben, en ze vinden het prachtig daarmee te experimenteren ("kindertjes van twee zeggen altijd nee"). Met het eten gaat dat het beste, want ze hebben al gauw door dat pappa en mamma dat heel belangrijk vinden. Zo hebben ze, zo klein als ze zijn, hun ouders in de houdgreep. De oplossing is simpel: maak het eten minder belangrijk. Er wordt gezamenlijk aan tafel gegeten, het kind eet zelf, of wordt geholpen, en wordt zonodig aangespoord, maar niet overdreven. Als de anderen klaar zijn wordt het eten afgeruimd, ook het nog bijna volle bord van onze lieveling. Daarna krijgt het een gewoon toetje (yoghurt of vla, niets speciaals). Aanvankelijk krijgt het kind dus wat minder te eten, maar als de strijd om het eten verdwijnt, is er voor het kind geen lol meer aan om zich te verzetten, en dan gaat het vanzelf beter eten. Tenslotte: kinderen hebben veel minder eten nodig dan wij, bezorgde ouders, denken. Een paar hapjes is al voldoende. Zolang de lengtegroei niet achterblijft is er over het algemeen niet veel aan de hand.
Mijn kind braakt al een paar dagen, wat nu?
Braken, zeker als dat gepaard gaat met diarree, ontstaat meestal ten gevolge van een infectie van het maagdarmkanaal door een virus of een bacterie. Door de diarree raakt veel vocht verloren. Door het braken wordt het opnemen van vocht bemoeilijkt. Vaak gaat een maagdarminfectie gepaard met koorts, ook dit kan het vochtverlies vergroten. Kinderen beneden de leeftijd van 2 jaar kunnen binnen 24 uur uitdrogen, oudere kinderen binnen 48 tot 72 uur. De verschijnselen van uitdroging zijn: -weinig of niet meer plassen -het blijven staan van een buikhuidplooitje na optillen met de vingers -minder alert of suf zijn -droge slijmvliezen (droge lippen, huilen zonder tranen) -afvallen (gewichtsdaling, invallen van de ogen) Uitdroging kan worden voorkomen door uw kind vaak en in kleine hoeveelheden te laten drinken, desnoods iedere 5 minuten een of twee lepels. Gewoon water of bij voorbeeld melk is daarvoor geschikt. Nog beter is het ORS (oral rehydration salts) te geven. Dit is verkrijgbaar bij apotheek en drogist. Maar mocht u het vermoeden hebben dat uw zoon of dochter aan het uitdrogen is dan is overleg met de dokter zeker aan te bevelen.
Mag mijn kind zwemmen met buisjes in de oren?
Trommelvliesbuisjes worden geplaatst als er sprake is van vocht (slijm) achter het trommelvlies. Er ontstaat dan een slijmoor. De belangrijkste klacht daarbij is minder horen of een wisselend gehoor. Minder horen kan leiden tot een achterblijvende spraak- en/of taalontwikkeling. Een slijmoor komt vaak voor en gaat vaak ook weer vanzelf over. Het plaatsten van trommelvliesbuisjes is dan ook lang niet altijd noodzakelijk. Bij ernstige of langdurige klachten kunnen buisjes zinvol zijn. Na ongeveer een half jaar worden de meeste buisjes vanzelf weer uitgestoten. Over zwemmen met buisjes bestaat nog wel eens onduidelijkheid. Douchen en zwemmen mag, ook met het hoofd onder water. Het kan geen kwaad. Oordopjes zijn niet nodig. Duiken moet echter worden afgeraden. Er kan duizeligheid door ontstaan.
Wanneer geldt er een wekadvies na een valpartij?
Het zogenaamde wekadvies wordt meestal gegeven als een kind stevig op zijn of haar hoofd is gevallen of er een harde klap tegen heeft gehad. Dit is zeker het geval als er sprake is van verschijnselen die kunnen passen bij een hersenschudding zoals bewusteloosheid, geheugenverlies, sufheid, misselijkheid en/of braken en hoofdpijn. Een heel enkele keer kan er dan binnen de schedel een bloeding of zwelling ontstaan. Een belangrijk teken daarvan is sufheid. Overdag is dat goed te merken. Als een kind slaapt echter niet. Bij kinderen is het lang niet altijd duidelijk hoe hard de klap is geweest of dat er sprake is van een hersenschudding. Het is daarom belangrijk ieder kind na een val op of een stevige klap tegen het hoofd de eerste 24 uur regelmatig, ongeveer om de 2 uur, wakker te maken om te zien of het nog normaal reageert. Overigens geldt bovenstaande ook voor volwassenen.
Wat kan ik doen tegen jeugdpuistjes?
Jeugdpuistjes (of acne) ontstaan meestal tussen het 10e en 25e jaar en komen vooral voor in het gezicht, maar ook op de rug, de schouders en de borst. Het zijn ontstekingen van de talgkliertjes van de huid. De ontstekingen ontstaan door een verstopping van de uitvoergangen (poriën) van deze kliertjes, de zogenaamde meeëters. Waarschijnlijk spelen hormoonveranderingen hierbij een belangrijke rol. Waarom de een er veel en de ander er nauwelijks last van heeft is niet bekend. Bij drogist en apotheek is een creme of gel tegen acne te koop met 5% benzylperoxide of 2% salicylzuur. Beide stoffen helpen bij acne. Wassen met lauw water en weinig zeep, voorzichtig afdrogen, weinig cosmetica gebruiken, liefst op waterbasis en voorzichtig zijn met uitknijpen is ook aan te bevelen. Ofschoon bijna iedereen uit eigen ervaring weet dat voeding een rol speelt bij het ontstaan van jeugdpuistjes is daar nog geen wetenschappelijk bewijs voor gevonden. Als de gel of creme onvoldoende helpen kan de huisarts nog tretinoine (vitamine A zuur) of een lotion met antibiotica voorschrijven of bij hardnekkige klachten een langdurige antibioticakuur. Het effect daarvan is echter niet voorspelbaar. Acne kan, ondanks een goede behandeling, erg hardnekkig zijn.
Ik heb een moedervlek, kan dat kwaad?
Bijna iedereen heeft wel een paar moedervlekken (of naevi). Het zijn licht- tot donkerbruin gekleurde vlekjes of verhevenheden op de huid. Sommige bestaan al tijdens de geboorte maar de meeste moedervlekken ontstaan tussen het 3e en 40e levensjaar. In het algemeen kunnen ze geen kwaad. Zeer zelden ontstaat uit een moedervlek een kwaadaardige huidafwijking, het melanoom. Een melanoom is een agressieve vorm van kanker maar is in een vroeg stadium vaak goed te behandelen. Daarom is het belangrijk uw huisarts te bezoeken indien de moedervlek: - donkerder wordt, van kleur verandert - gaat jeuken, gaat bloeden, pijn gaat doen - groter wordt of van vorm verandert of indien er een zweertje of korstje op ontstaat. Melanomen komen soms in families voor. Veranderingen in moedervlekken bij familieleden moeten dan ook met extra aandacht worden bekeken.
Ik heb al meerdere dagen last van buikgriep, wat kan ik ertegen doen?
De naam buikgriep wordt gebruikt voor infecties van het maagdarmkanaal. Deze infecties worden meestal veroorzaakt door virussen of bacteriën uit bedorven voedsel en dranken of door contact met mensen die al eerder besmet zijn geraakt. Een buikgriep kan gepaard gaan met braken, diarree, buikpijn of buikkrampen en koorts. Meestal verdwijnen deze klachten in een paar dagen spontaan. Speciale maatregelen zijn dan ook in het algemeen niet nodig. Vroeger werd nogal eens een voorzichtig opbouwend dieet geadviseerd. Tegenwoordig is men van mening dat u dat mag eten en drinken waarvan u weet of denkt dat u het goed kunt verdragen. Het is dan wel verstandig dat in kleine porties te doen. Indien er kans op uitdroging bestaat, zoals bij ernstig ziek zijn of bij kleine kinderen of ouderen kan ORS (oral rehydration salts) worden gehaald bij drogist of apotheek. Overleg met uw huisarts kan dan aangewezen zijn. Dat is ook het geval bij verlies van bloed en/of slijm bij de diarree. Alleen als de diarree erg hinderlijk is, bij voorbeeld als u op reis moet, kunt u een medicijn gebruiken dat imodium bevat. Dit is eveneens verkrijgbaar bij drogist en apotheek.
Ik hoest al heel lang, kan ik een kuurtje krijgen?
Hoesten kan vele oorzaken hebben. Zo kan een gewone verkoudheid hoesten veroorzaken. Hoesten kan ook het gevolg zijn van een bronchitis, een ontsteking van de grote luchtwegen, of van een longontsteking, een ontsteking van het longweefsel. De meeste rokers hoesten enigszins. Maar lang niet altijd is er voor het hoesten een duidelijke oorzaak te vinden. Een kuurtje, waarmee meestal een antibioticumkuur bedoeld wordt, is alleen werkzaam tegen hoesten veroorzaakt door een bacteriële infectie. Vaak is er bij hoesten ten gevolge van een infectie echter sprake van een virale infectie. In de meeste gevallen heeft een antibioticum bij hoesten dus geen zin. Wel is het verstandig om een oorzaak zoals longontsteking uit te sluiten.
Ik heb steken op de borst, kan dat kwaad?
Vaak worden mensen ongerust als er sprake is van klachten in de borststreek. Dat is ook begrijpelijk. In de borstkas zitten immers de longen en het hart. En als de steken op de borst door een hartziekte worden veroorzaakt zou dat wel eens ernstig kunnen zijn. Steken op de borst komen echter vaak voor en maar zelden is een hartaandoening daarvan de oorzaak. Zeker als de steken dan weer rechts en dan weer links zitten is de kans op een ernstige ziekte klein. Waar de steken dan wel vandaan komen is vaak niet duidelijk. Meestal verdwijnen ze echter weer vanzelf. Als dat niet gebeurt kan een bezoek aan de huisarts geen kwaad. Hopelijk kan hij of zij u dan geruststellen.
Ik krijg een drukkend gevoel op de borst bij inspanning, kan dat kwaad ?
Een drukkend gevoel op de borst tijdens inspanning kan wijzen op angina pectoris (hartkramp). Angina pectoris wordt veroorzaakt door een zuurstoftekort van de hartspier. Het hart wordt van zuurstof voorzien door bloedvaten, de zogenaamde kransslagaderen. Tijdens inspanning heeft het hart extra zuurstof nodig. Door vernauwing van de kransslagaderen ten gevolge van aderverkalking kan de zuurstofvoorziening van het hart tijdens inspanning te kort gaan schieten. Dit gaat gepaard met een drukkende pijn midden op de borst, die soms uitstraalt naar de keel of de kaken of naar de linker en/of de rechter arm. In rust verdwijnt de pijn meestal weer. Ook spanning, een zware maaltijd of de overgang van een warme naar een koude omgeving kan angina pectoris veroorzaken. Een aanval van angina pectoris die in rust weer verdwijnt is niet levensbedreigend. Wel is het een duidelijke aanwijzing voor een hartziekte. Bezoek aan een (huis)arts om te laten onderzoeken of er inderdaad sprake is van angina pectoris is dan ook zeker aan te raden. Een drukkende pijn op de borst die in rust niet binnen 15 minuten verdwijnt is een reden om onmiddellijk een (huis)arts te waarschuwen.
Ik heb vaak pijn aan spieren en gewrichten, heb ik misschien reuma?
Reuma is een verzamelnaam voor meerdere aandoeningen van spieren en gewrichten, zoals artrose (gewrichtsslijtage), jicht en reumatoide arthritis. Met de vraag 'zou ik geen reuma kunnen hebben' wordt meestal bedoeld: heb ik geen reumatoide arthritis? Reumatoide arthritis is een ziekte waarbij meerdere gewrichten ontstoken zijn. Vaak dezelfde gewrichten aan beide kanten van het lichaam. De gewrichtjes van de handen doen ook nogal eens mee. De ontstekingen gaan gepaard met pijn en stijfheid, vooral 's morgens. De gewrichten kunnen rood zijn, gezwollen en warm aanvoelen. Als deze gewrichtsonstekingen ontbreken is er bij pijn in spieren en gewrichten meestal geen sprake van reumatoide arthritis. Vaak wordt voor deze pijn ook geen duidelijke oorzaak gevonden. Indien een duidelijke oorzaak ontbreekt en de pijnklachten wat betreft duur, uitbreiding en pijnlijke drukpunten aan bepaalde criteria voldoen wordt wel gesproken van fibromyalgie.
Kan de huisarts een medische urgentieverklaring afgeven voor mijn nieuwe woning?
Een huisarts heeft een vertrouwensrelatie met zijn patiënt. Om die relatie niet te schaden zal hij zijn best doen om zijn patiënt zoveel mogelijk te helpen. In feite is hij dus partijdig. Dat maakt dat medische verklaringen van de huisarts voor anderen (bijvoorbeeld de woningbouwvereniging) niet geheel betrouwbaar zijn. Om het afgeven van dergelijke partijdige verklaringen te voorkomen is afgesproken dat huisartsen geen verklaringen schrijven ten behoeve van hun eigen patiënten. De woningbouwvereniging heeft een eigen medisch adviseur in dienst die de medische urgentie van uw woningaanvraag beoordeelt.
Welke certificering(en) heeft de praktijk?
Sinds 1 november 2007 is zowel onze huisartspraktijk als apotheek DEKRA-gecertificeerd. Hieruit blijkt dat er objectief door de DEKRA is vastgesteld dat er volgens vaste regels wordt gewerkt en dat deze regels landelijk gezien aan alle vereiste kwaliteitsnormen voldoen. Uit de bijbehorende enquete onder patiënten bleek dat men bovengemiddeld tevreden is over de geleverde dienstverlening. Als team zijn wij hier heel erg blij mee, het is een extra stimulans om ons maximaal in te blijven inzetten voor een goede persoonsgerichte zorg dicht bij u in de buurt. Elke negen maanden wordt de apotheek aan een nieuwe inspectie onderworpen.
Staat uw vraag er niet bij en wilt u wel graag duidelijkheid?
Neem eens een kijkje op www.thuisarts.nl. Indien u toch graag contact wenst met een arts, bel dan naar 0348 - 69 12 54.
